Geldrop 5 heeft het koud

Op 30 november waren wij het gelukkige team dat als allereerste Geldrop-team de tweede helft van de competitie mocht gaan aanvangen. Naast 11 wedstrijden op de zondagmorgen (bij voorkeur natuurlijk stipt om 10 uur) hadden wij ook nog 1 wedstrijd op vrijdagavond op de planning staan. Oss uit, altijd spannend. De eerste wedstrijd van het seizoen hadden wij thuis tegen Oss gespeeld. We hebben toen echter zonder Jim (trainingsstage in Oeganda) gespeeld en voor enkele van de tegenstanders was het toen hun eerste wedstrijd na een tijd niet gespeeld te hebben. We hadden dus eigenlijk geen idee wat we moesten verwachten. Wel wisten Jim en Marjolein te vertellen dat het koud was in de sporthal van Oss. Echt koud. Maarit dacht dat het wel mee zou vallen. Hierover later meer.

Zonder tas geen wedstrijd

De dag begon voor Koen en Maarit al vroeg. Om op tijd in Oss te zijn moesten zij namelijk ’s ochtends vroeg al bepakt en bezakt naar school/werk toe. Voordeel hiervan was wel dat Maarit in de lunchpauze nog mooi een nieuw gripje om haar racket kon draaien en vast warm kon slaan met een collega die in een ver verleden ook weleens een shuttletje had geslagen. De plafondplaten zijn gelukkig allemaal weer netjes op hun plek geland en de VrijMiBo had eens een sportief karakter.

Koen had een gezellig etentje met studiegenoten bij de Happy Italy in Den Bosch waar “hij een flinke bodem had gelegd”. Toen Jim vroeg of Koen ging badmintonnen of drinken gaf Koen aan toch eerst te gaan badmintonnen. Gelukkig. Maarit mocht van de gastvrijheid van huize Overkamp genieten. Na kennisgemaakt te hebben met Jim z’n kat Chip en z’n vrouw Lieke (ja, in die volgorde) stond daar een heerlijke maaltijd klaar. Na de relatie met Chip van ‘volstrekt vreemden’ te hebben geüpgraded naar ‘kennissen’ vertrokken we naar Oss. De Ford Ka van Maarit werd goedgekeurd door Jim want hij was oud en rook niet naar ‘nieuwe auto’ dus werd hij er minder wagenziek van. We pikten Koen nog even op, op station Oss-West (ja, dat bestaat) waarna wij aankwamen in de sporthal. Vlug omgekleed, Marjolein nog ergens vandaan getoverd en warmlopen!

Het was nodig, het warmlopen. Want het was koud. Helemaal voorin de zaal werd er gestart met de herendubbel en helemaal achterin de zaal met de damesdubbel. Met zowel bij Oss als bij Geldrop een dame van rond de 1.60m werd het te laag hangende net direct gecorrigeerd, waarna we van start gingen. Waar de heren voortvarend van start gingen en netjes in 2 constante sets de winst binnenhaalden hadden de dames er wat meer moeite mee. We zullen er kort over zijn, het was slecht. Was het de vrijdagavond? Was het hoogmoed na de magistrale dubbel tegen Weert? We weten het niet, maar slecht was het wel. Eén set werd er nog binnen geharkt maar de winst moesten we aan de dames van Oss laten. 1-1, op naar de singles!

Koen gebruikt de dubbel als warming-up voor de single en was derhalve goed warm voor de HE1. Koen speelde rustig en solide en wist in 2 sets de winst binnen te harken. Vandaag moest Maarit als eerste aan de bak. In verband met een pijntje van de tegenstander wilden zij graag de DE2 als eerste spelen. Verward van deze onverwachte verandering begon Maarit aan haar single. Het was niet goed, niet fraai, maar er werd wel gewonnen. 3-1.

Jim had een pittige tegenstander in de single. Hij vocht voor wat hij waard was en wist goed bij te blijven. Zijn geheime wapen bij jongere tegenstanders (laten we het ‘mentale weerbaarheid’ noemen) had tegen deze routinier helaas geen zin. Het was een close call, maar met 21-18, 26-24 moest hij de winst helaas aan de tegenstander afstaan. Last but not least begon Marjolein aan haar single. We knipperden 2x met onze ogen en Marjolein stond 11-3 voor. Helaas ging de tegenstander vanaf dat moment shuttles daadwerkelijk binnen de lijnen en over het net slaan. Hierdoor ging de wedstrijd redelijk gelijk op. Met een paar hele mooie backhanddropjes wist ze de tegenstander regelmatig op het verkeerde been te zetten. Het werd een zwaar bevochten driesetter, maar de overwinning was binnen. 4-2! Op naar de mixen.

Als je goed kijkt, zie je ook Marjolein

We gingen van start bij de mixen. Ditmaal mochten we op 2 banen naast elkaar spelen. De hal was immers verder nagenoeg leeg. Na het op de juiste hoogte hangen van het net (hier hadden de heren dus al 3 partijen op gespeeld…) konden we beginnen. Waar Koen en Maarit thuis in 2 sets hadden verloren waren zij nu wel op elkaar ingespeeld en kon er een (heerlijke) klassieke mix gespeeld worden. Koen achterin knallen en Maarit een beetje pielen aan het net. In 2 sets gewonnen. Bij Jim en Marjolein liep het wat minder lekker. Na een overtuigende winst in de 1e set gingen set 2 en 3 helaas naar de tegenstander. Jammer, maar desalniettemin een 5-3 winst voor Geldrop 5!

Geldrop 5 was blij. Dus we maken een teamfoto

Blij met deze overwinning gingen we douchen, maar wat een deceptie was dat. De douches waren koud! Bij de dames dan, de heren hadden uiteraard nergens last van. Hoe oneerlijk. Lichtelijk onderkoeld vertrokken wij naar ‘het Kantineke’ alwaar Oss een heerlijke lounche set klaar had staan waar wij een drankje hebben genuttigd en over de jeugd van tegenwoordig hebben gediscussieerd.

Brabantse gezelligheid

Het was inmiddels middernacht geweest dus werd er aan de barre tocht terug naar huis begonnen. Het zal hoogstwaarschijnlijk nog lang onrustig zijn geweest in Oss, maar dat kregen wij niet meer mee. Op naar het warme bedje.

Het werd een latertje

Wederom, voor degenen die enkel in de statistieken geïnteresseerd zijn een korte samenvatting:

HD – Koen & Jim :18-21 18-21
DD – Marjolein & Maarit :21-18 17-21 21-18
HE1 – Koen :23-25 16-21
DE1 – Marjolein :13-21 21-18 16-21
HE2 – Jim :21-18 26-24
DE2 – Maarit :13-21 12-21
GD1 – Koen & Maarit :17-21 14-21
GD2 – Jim & Marjolein :15-21 21-11 21-17

Oss 1 – Geldrop 5: 3-5

« »

© 2019 Badmintonclub Geldrop. Thema gebaseerd op Anders Norén.